BELKi BiR YOL GÖRÜNÜR DiYORUM, KiMBiLiR

BELKi BiR YOL GÖRÜNÜR DiYORUM, KiMBiLiR…

(Benden onlara) De ki: "Ey kendi aleyhlerinde olmak üzere ölçüyü taşiran kullarim. Allah in rahmetinden umut kesmeyin. şüphesiz Allah, bütün günahlari bağişlar. Çünkü O, bağişlayandir, esirgeyendir." (Zümer Suresi, 53)

Belki bir yol görünür, diyorum. Kimbilir… rahmetinin bolluğunu yanliş mi anladim ne, yillardir hoyratça kullaniyorum bütün kredilerimi.

israfin her türlüsü  kötüdür. Bu sebeple çekinirim israftan.  Ama bu çekinme de işe yaramadi, yazik. Hep daha sonraya ertelenmiş duygular sarmalinda kivranip duran yüreğime söz geçirmeyi de alişkanlik edindim ki sormayin gitsin.

Fazla yemek israftir,

Fazla uyumak israftir,

Fazla konuşmak israftir,

Zamani boşa geçirmek israftir,

Hayati boşa geçirmek israftir…

Rahmeti boşa tüketmek…  peki ya hakkimizda irad olunmuş rahmeti boşa tüketmek israf değil midir?

Rahmeti boşa tüketmek israftir.

Sirf alemlerin rabbi bize mühlet verdi diye avare avare dolanip misalde boğulmanin anlami yok, diyorum bazen.

Bazen de; “Bize (iman etmemiz için) mühlet verilir mi acaba? (şuara suresi 203. Ayet)” düşünceleri içerisinde buluveriyorum kendimi.

Artik toparlanma zamanidir. Bunun biraz sonrasi, yarini, ötesi berisi yok.

Artik toparlanma zamanidir. Bunun “şu iş bitsin”i, “bu engel aşilsin”i yok.

Artik toparlanma zamanidir. Başka hiçbir yolu yok.

Çocukluk, La Fonten masallari kadar renkli, Nasrettin Hoca fikralari gibi ibretlik ve işik hizi kadar çabuk geçti.

“Artik çocuk değilim baba” dediğimin üzerinden geçen zamani yüreğimin sararmaya yüz tutmuş hazanina saklamamin üzerinden yeteri kadar zaman geçti.

O mübarek sözcükleri okumaya başlayali çok olmadi ama daha sözcükler tamamlanmadan koca on yil geçti:

“Gençlik hiç şüphe yok ki gidecek. Yaz güze ve kişa yer vermesi ve gündüz akşama ve geceye değişmesi kat iyetinde, gençlik dahi ihtiyarliğa ve ölüme değişecek. Eğer o fâni ve geçici gençliğini iffetle hayrata istikamet dairesinde sarfetse, onunla ebedî, bâki bir gençliği kazanacağini bütün semâvî fermanlar müjde veriyorlar.

Eğer sefâhete sarfetse, nasil ki bir dakika hiddet yüzünden bir katl, milyonlar dakika hapis cezasini çektirir. Öyle de, gayr-i meşrû dâiredeki gençlik keyfleri ve lezzetleri, âhiret mes uliyetinden ve kabir azabindan ve zevâlinden gelen teessüflerden ve günahlardan ve dünyevi mücâzatlarindan başka, ayni lezzet içinde o lezzetden ziyade elemler olduğunu akli başinda her genç tecrübe ile tasdik eder.”(Risale-i Nur’dan)

şu sözleri ilk okumaya başladiğimda gençlik yolunun başindaydim. şimdi sözlerin son kisimlarini okuyorum ve gençliğin de son kisimlarini “tüketiyorum” maalesef.

Belki bir yol görünür, diyorum. Kimbilir… rahmetinin bolluğunu yanliş anlamiş olsam da, yillardir hoyratça kullanip bütün kredilerimi tüketmiş olsam da…

şimdi bir telaş sarmiş ki beni, anlatamam. içimden sadece haykirmak geliyor şair gibi:

“Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandim Salome nin Belkis in
Boşunaydi saklamaya çalişmam öylesine aşikarsin bellisin”

Ve sadece ona umut bağlayabileceğimi anlamak çokça zamanimi almiş olsa da başka kapi yok!

“Sana geldim ayaklarina kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layik olmasam da”

Belki bir yol görünür, diyorum. Kimbilir…

Sevgi ve muhabbetle kalin…

Bu haber 965 defa okundu.