Kıyamet...

KIYAMET Sultan IRMAK Sana ihanet etmek için Ölüler gibi uyudum Mezarimda Sabaha dek Ne çağrin bana bir ses Ne işiğin umut oldu Sebepler dünyasinda Bir hayalet çarşafini unutmuş ağaçta Bir ceset yeni çikmiş cehennem çukurunda Ürperen ayaklar kavuşmuş Bir safta ihanet bir ömürle bir bakiş arasinda Kuyulari göz kapaklarinin altinda ara Çarmihlari yataklarda Kovulmayi huzurdan Bir taşin altinda Susuz çöller gül bahçesi ikisi de bana bir Sen yoksan ikisi de cehennem gibidir Çatirtilari gelir kemiklerimin Cehennem değirmeninden Ha toprak ha buğday ha un Hepsi dökülsün bulutlardan Rahmet rahmet öz suyun Dikil ve hesaplaş benimle Nasil olur her gün bilinmeyen bir sinav? Nasil vurur başini taşlara martilar? içimdeki dünyanin bu dünyada yeri ne? Aynani göster bana bakayim kendime izlerinde kendimi yeniden buluyorum Bana doluyorum sana boşaliyorum Coşmak bir yana neden duruluyorum? Gözlerinde her çiğlik her bakiş bir işkence Bir sessizlik o seste bir sessizlik o seste Parçaliyor biçkin bacaklarimi Kopartiyor çakin parmaklarimi Hayir hayir dokunma saçlarima Onlara bir isa dokunmuştu

Bu haber 329 defa okundu.